HİRA!

[Zeynepder2]

HİRA!

 
 
 
 

Yaratan Rabbi’nin adı ile oku! dediğinde Cebrail (A.S.) sesi önce Muhammed (s.a.v.)’in yüreğinde yankılandı ve ilk sen duydun Hira! İlk sen şahid oldun. O Kalbin şahidisin sen Hira, Muhammed’in yüreğini haykıran vahyi kainata duyuran ilk ses senden yükseldi, peygamberi yeryüzünde selamlayan ilk sendin. Rabbine secde eden O alnı ilk öpen sendin beklide.


Vahiy’le yumuşadı taşların, duvarların Amine’nin şefkatli kolları, dağların yüreklisi Hira! Kalbime taş diyemem şimdi ben, utanırım senden vahyi duvarlarına işleyişinden, peygamberi sevip bağrına basmış yüreğinden utanırım, keşke senin kadar taş olsaydı yüreğim. Senin kadar dili dönmez yüreğimin, senin kadar gözü görmez. Şimdi senden utanırken yüreğim o gün Rabbinden nasıl utanacak, arkasına saklandıklarım örtecek mi beni Hira!

Ses ver yüreğim, Hira’dan yükselene ses ver,  Güvercin’ler Beytullah’ın üstünde tavaf ettiler, lebbeyk diye inledi Arş-ı Ala O ses sana gelmedi mi?İkra! dedi Cebrail (A.S.) Duymadım mı diyeceksin?

Allah’ım sen yüreklerimiz duymadım demeden duyur, Hira’nın kapılarını açtığın gibi vahiye aç yüreğimizi.

            Hira nübuvvet gününün şahidi! Peygamberin gönül sayfasına yazılanlar taze ve diri, ancak benim yüreğim küf kokar, senin duvarlarında bitmeyen yosunlar sardı yüreğimi, bir sürü börtü böcek.

Hira ! bana içinde sakladığın yürekten söz et, bildiğim hangi değerli taşdı Zümrüt’müydü, Yakut’muydu’da işledi Rabbim taktı Mekke’nin göğsüne. kainatın broş şehri, Hacer-ül esved’le süslü Şehir anlat da bileyim yüreğim hangi taşın adı?

Hira ! Mekke’nin kuzeyinden bakıyorsun gözlerime, bakışların beni rahatsız ediyor, gelemiyorum şehrine…

Hangi dağın ardına kaçsam görüyorum gözlerini bazen Kudüs gibi bakıyorsun, mescid-ül aksa gibi ağlıyorsun.

            Ah yüreğim hangi taş kesildin, hangi dağda kayasın, hangi uçurumun kenarından yuvarlanacaksın, hangi denizin kenarındasın, hangi dalgalar vuruyor yüzüne, hangi yosunlar sardı seni, hangi akıntıya kapıldın da gidiyorsun parçalara bölünerek.

Vahyin Sesi yükseliyor doğduğu yerden dalga, dalga geliyor, taş olsan ne yazar yüreğim taşında kalbi var. Ah benim yüreksiz yüreğim.
Derya FIÇICI 
ahdimisak.com 
 
 

[Zeynepder4]

Ses ver yüreğim, Hira’dan yükselene ses ver,